εαυτός...

ε..............αυτός!
αυτός................ε;

Οι θλιμμένοι...

Οι θλιμμένοι...
κρύβουν ανείπωτες αλήθειες...
έχουν κάτι σημαντικό να σου πουν.

τα προβλήματα...

Λύσε τα προβλήματα...
κοιτάζοντας πίσω...
εκεί φωλιάζουν.

Δεν κάνει αυτός για μας!

Δεν κάνει αυτός για μας! φώναξαν!
αρνήθηκε...
φόβο...
υποταγή...
ψεύτικες ανάγκες.
Πρέπει να βρούμε...
φοβισμένους...
υποταγμένους...
υποχρεωμένους...
εξαθλιωμένους...
και ελπίζοντες!

νόμιζα...

Μη νομίζεις...
με ένα νόμιζα...
η ζωή ξεφεύγει.

Η τυπικότητα είναι εχθρός του αυθορμητισμού.

Και όσοι...

Και όσοι χάθηκαν...
ήταν για να βρουν...
τον διάφανο κι αθώο εαυτό τους.

Τούς ένωσαν τα προβλήματα...
Και όταν μια μέρα...
Βρήκαν την ευτυχία...
Ο καθένας τράβηξε τον δρόμο του.

Η αλήθεια και το ψέμα.

Η αλήθεια πάντα έχει ψεγάδια.Το ψέμα φαντάζει αψεγάδιαστο.

εύθραυστοι άνθρωποι...

Αυτοί...
οι τόσο εύθραυστοι άνθρωποι...
που τόσο εύκολα ραγίζουν...
την τρυφεράδα τους απλόχερα χαρίζουν...
γιατί δεν έμαθαν ποτέ να παζαρεύουν...
και πόνο δεν φοβήθηκαν ποτέ.

το μαντρί...

Έξω από το μαντρί σε τρώνε οι λύκοι.Μέσα στο μαντρί, σε τρώνε οι λύκοι που ντυθήκαν πρόβατα.

τρύπες στο νερό.

Οι διαπιστώσεις χωρις να προτείνεις λύσεις, είναι τρύπες στο νερό.

Αυτό που σε συμφέρει...
δεν είναι και το δίκαιο.

Σαν άστεγοι...

Σαν άστεγοι τα όνειρα μου τριγυρνάνε...
ποιος τις κρύες νύχτες να τα ζεστάνει;
τι άραγε να περιμένουν;

Αυτά που μας λείπουν...
είναι αυτά...
που είχαμε συνηθίσει...
θέμα εθισμού.

ανασφάλεια...

Για όλους έναν κακό λόγο είχε να πει.
Μεγάλη η ανασφάλεια που έκρυβε.

Γεύση πικρή το εφήμερο...
η σταθερότητα διαμάντι μοιάζει...μα πίστη θέλει βαθειά...και η πίστη δυναμώνει σαν πετάξεις...
ψεύτικους φόβους και ανάγκες.

ίσως αυτό να σ΄ έχει σώσει.

Αυτό που λες...
πως την ζωή σου φρέναρε...
ίσως αυτό να σ΄ έχει σώσει.

Η αναξιοκρατία...
βοηθάει...
στην αφασιοποίηση.

Καταλονία...

Τα έθνη...
διψούν για ανεξαρτησία...
και ματώνουν.
Οι κυβερνήσεις...
διψούν για εξουσία...
και σκοτώνουν.

Αλκοολικές οι νύχτες...
από τα πρέπει...
σου λένε να ξεφύγεις.
Μα οι αγνές ψυχές...
το μέτρο δεν γνωρίζουν...
όταν το αλκοόλ τις λούζει.

Μη ψάχνεις να βρεις το άλλο μισό σου...
Προσπάθησε να γίνεις...
ολόκληρος εσύ.

Οι ανάγκες και οι υποχρεώσεις, δημιουργούν ελαστικές συνειδήσεις, ειδικά όταν μπαίνει θέμα επιβίωσης.Αυτός είναι και ο σκοπός του καπιταλισμού.

Να προσέχεις τον θυμό σου.Δεν είσαι θυμωμένος με τους άλλους.Με τον εαυτό σου είσαι.

Και γιατί να θέλεις κάτι...
αφού είσαι τα πάντα;

Τίποτα δεν αξίζει, αν δεν του δώσεις εσύ αξία.

Μεταξύ μιας διαμαρτυρίας και μιας δικαιολογίας, η ζωή κυλάει.

Η εσωστρέφεια...
προυποθέτει αυτάρκεια.

δεν είναι λέξεις...

Αυτό...
το κάτι παραπάνω στη ζωή...
δεν είναι λέξεις...
Είναι σιωπή...
και αισθήσεις.

Στούς ελλιπείς αρέσει ο πληθυντικός.Τους δίνει "αξία".

Η επιτυχία θέλει, και την κατάλληλη δόση βλακείας.

Κάνοντας υπομονή είσαι κερδισμένος...
ο χρόνος δουλεύει υπέρ σου.

μας αγάπησαν αυτοί...

Και έτσι σιγά-σιγά...
θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι...
μας αγάπησαν αυτοί...
που ποτέ δεν μας είπαν σ αγαπώ...
μας αγάπησαν αυτοί...
που ποτέ δεν μας ζητήσαν κάτι...
μας αγάπησαν αυτοί...
που δεν μας παίνεψαν ποτέ...
μας αγάπησαν αυτοί...
που δεν καυχήθηκαν για κάτι...
γιατί η αγάπη σκοπό δεν έχει...
είναι πάνω από λόγια κι από πράξεις...
είναι η ίδια η ζωή.

Οι ενθουσιώδεις... απομυθοποιούν εύκολα.

Ωραία τα όνειρα...
αλλα πρώτα...
αγάπησε τους εφιάλτες σου.

Και αν τους ακούσεις ...

Και αν τους ακούσεις για απάνεμα λιμάνια να μιλάνε...
και αν σου λένε για την χαμένη ευτυχία...
όλοι στο βάθος κάποιον μπελά ζητούσαν...
και μετά μιλάνε για χαμένους παραδείσους.

Σταμάτησα να προσπαθώ...
και άρχισα να ζω.

Ναυαγοί...

Ναυαγοί...
της τρικυμίας των κακών σκέψεων τους.
Εδήλωναν ασθένεια...
για να δεχτούν λίγο χάδι...
Κροκοδείλια τα δακρυά τους...
για να ακούσουν ενα ξερό σ αγαπώ...
Στο τέλος ασθένησε το σώμα...
μη μπορώντας να αντέξει...
την εγκατάλειψη της ψυχης...
απο τους ίδιους.

Αυτός που θέλει να κερδίζει τις εντυπώσεις, χάνει στο τέλος τον εαυτό του.

Αντάμωσαν μ ένα βαθύ φιλί μέσα στην απεραντοσύνη τους, και έγιναν ένα.