ο εαυτός, με την απάρνηση του εαυτού
υλοποιείται. Λάο Τσε.


Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2013

Υπηρξαμε...
αυτο που επρεπε...
για να γινουμε αυτο που ειμαστε.
Ετσι τον χρονο ν αθωωνεις...
ετσι και τον εαυτο σου.
Ιερος παντα ο σκοπος του.

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

Ευθραυστες χορδες που εσπαγαν...

στο αγγιγμα καθε εξουσιας.
Ευθραυστες χορδες που επαιζαν...
μελωδιες αστρικες...
στο αγγιγμα καθε ελευθεριας.

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013

Ολα αναμνηση...
στην επομενη ανασα.
Στον επομενο χτυπο της καρδιας...
ολα χθες.
Χρονε αθωε...
που μ εμαθες να φωναζω...
τοσες φωνες τριγυρω μας...
κι εμεις τοσο μονοι.

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

χθες βραδυ...
ο ανεμος δυνατα μιλουσε...
τα δενδρα χορευαν...
οι δρομοι διψασμενοι...
η πολη τα χερια σηκωσε...
παραδοθηκε στον χειμωνα

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Περιμενες να μιλησω.
Μιλησα.
Με σχηματα δικα σου...
με σχηματισες.
Μα ξεχασες...πως...
εκτος απ τα τετραγωνα...
και τα αφηρημενα...
υπαρχουν σχηματα...
που ολα τα περιεχουν.
Βλεπουμε...
αυτο που ειμαστε.
Η ματια προς τον κοσμο αλλαζει...
μολις αλλαξει...
η ματια προς τον εαυτο μας

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Τοσο ευθραυστη...
σαν σιωπη...
που εσπασε μεσα στη νυχτα...
απο το θροισμα των φυλλων μιας λευκας...
που εστεκε στη μεση του πουθενα.

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Που να χωρεσεις...
σε τοση θλιψη...
εσυ που τα υψη αγαπησες.
Που να χωρεσεις...
σε τοσο ψεμμα...
εσυ που αιμα εδινες για αληθεια.
Που να χωρεσεις...
σε τοση απουσια ουσιας.
Πουθενα δεν χωρεσες...
παρα μοναχα...
σε μια συγχωρεση.

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

ΥΠΗΡΞΑΜΕ...

Υπηρξαμε ανασες παιδικες...
χαμογελα...
 ελπιδες...
εξουσιες δολοφονοι...
τα σκοτωσαν...
την μοναξια φοβηθηκαμε...
εμας φοβηθηκαμε...
κυνηγημενοι...
ενοχες φορτωμενοι...
κρυφτηκαμε πισω απο λογια αλλων...
...
και αλλοι γιναμε...
τις νυχτες ενα παιδι...
στο δωματιο τριγυρνουσε...
ποιοι ειμαστε ρωτουσε.
Υπηρξαμε ανασες παιδικες...
χαμογελα  .
ελπιδες..

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012

 λεξεις...
φερμενες απ την Κολαση...
Παραδεισο γυρευουν.
Ποση γαληνη...
λαχταρισε η θαλασσα...
στο τελος της τρικυμιας.
Οργη μου...
τραγουδι γινε...
τον κοσμο να ομορφυνεις.

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

Τρυπια τα λογια...
στους ανεμους φευγουν...

απ τις πραξεις απεχουν...
τι να πω...
εκει να μενει...
ισως δυο λεξεις μοναχα...
ψευτη Εαυτε.

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

ΚΑΚΗ...ΝΥΧΤΑ.

Καληνυχτα μου ειπες...
σου ειπα κι εγω...
θαλπωρη τριγυρω...
την ξωπορτα σφαλισαμε...
κι αφησαμε απεξω...
τοσους και τοσους...
που μια κακη νυχτα θα περασουν.

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

Η ΠΑΡΔΑΛΗ ΚΥΡΙΑ...

Με τι ασχολειστε;
ρωτησε η παρδαλη Κυρια.
  Εισπνεω ...      φοβους...εκπνεω υποταγες...
και γραφω ποιηματακια να ξορκισω την μιζερια...
απαντησε ο Κυριος.
Α!...μαλιστα ειπε η παρδαλη κυρια και εφυγε.
Η υποθεση δεν μυριζε χρημα.

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

Μοναξιες ειμαστε...

Μοναξιες ειμαστε...καπου καπου φοραμε...
το στενο ενδυμα κοινωνικων συναναστροφων...
  τις νυχτες στα καταφυγια μας...
βιαστικα το πεταμε...
για να φορεσουμε και παλι την σιωπη μας...
να γινουμε ωριμοι ουσιαστικοι και γεματοι.

Μη ψάχνεις να βρεις το άλλο μισό σου... Προσπάθησε να γίνεις... ολόκληρος εσύ.